Krajowe Ramy Kwalifikacji / Polska Rama Kwalifikacji

Czym są Krajowe Ramy Kwalifikacji?

Krajowe Ramy Kwalifikacji (National Qualifications Framework) to opis wzajemnych relacji między kwalifikacjami, integrujący różne krajowe podsystemy kwalifikacji. Służy on przede wszystkim większej przejrzystości, dostępności i jakości zdobywanych kwalifikacji. KRK stworzone zostały między innymi dla potrzeb rynku pracy i społeczeństwa obywatelskiego. Ważny jest także fakt, że KRK zawierają opis hierarchicznego systemu poziomów kwalifikacji – każda kwalifikacja jest umieszczona na jednym z tych poziomów.

Ramy Kwalifikacji dla Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego (Qualification Framework for European Higher Education Area) przygotowane zostały w ramach Procesu Bolońskiego i przyjęte w 2005 roku na konferencji w Bergen. Określono w nich osiem poziomów kształcenia od podstawowego (np. świadectwo ukończenia szkoły – poziom 1) do zaawansowanego (np. doktorat – poziom 8), które obejmują pełną skalę kwalifikacji, wyznaczonych na podstawie wiedzy, umiejętności i kompetencji personalnych i społecznych.

Najważniejsze definicje dotyczące tematyki Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego:

Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego — ogólne charakterystyki efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomach 6 i 7 Polskiej Ramy Kwalifikacji, o której mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (Dz. U. z 2016 r. poz. 64 i 1010);

efekty kształcenia — zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskanych w procesie kształcenia przez osobę uczącą się;

kwalifikacje — efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świadectwem, certyfikatem lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie zakładanych efektów kształcenia;

kwalifikacje pierwszego stopnia — efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

kwalifikacje drugiego stopnia — efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

kwalifikacje trzeciego stopnia — uzyskanie, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki lub doktora sztuki określonej dziedziny sztuki w zakresie dyscypliny artystycznej, potwierdzone odpowiednim dyplomem;

kwalifikacje podyplomowe — osiągnięcie zakładanych efektów kształcenia na studiach podyplomowych, potwierdzone świadectwem;

obszar kształcenia — zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jednego z obszarów wiedzy określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, z poźn. zm.).

(źródło: MNiSW).

Polska Rama Kwalifikacji

Polska Rama Kwalifikacji – opis ośmiu wyodrębnionych w Polsce poziomów kwalifikacji odpowiadających odpowiednim poziomom europejskich ram kwalifikacji, o których mowa w załączniku II do zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie (Dz. Urz. UE C 111) sformułowany za pomocą ogólnych charakterystyk efektów uczenia się dla kwalifikacji na poszczególnych poziomach, ujętych w kategoriach wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych. PRK porządkuje kwalifikacje nadawane w systemach oświaty i szkolnictwa wyższego oraz poza nimi. Ułatwia porównywanie ich ze sobą oraz odnoszenie do kwalifikacji funkcjonujących w innych krajach europejskich (Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 roku o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji art. 7 ust. 3 (Dz. U. z 2016 r. poz. 64 i 1010), Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 roku w sprawie charakterystyk drugiego stopnia Polskiej Ramy Kwalifikacji typowych dla kwalifikacji uzyskiwanych w ramach szkolnictwa wyższego po uzyskaniu kwalifikacji pełnej na poziomie 4-poziomy 6-8 (Dz. U. 2016 poz. 1594)).

Poziom Polskiej Ramy Kwalifikacji – zakres i stopień złożoności wymaganych efektów uczenia się dla kwalifikacji danego poziomu, sformułowanych za pomocą ogólnych charakterystyk efektów uczenia się.

Przydatne linki:

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – www.nauka.gov.pl
Polska Komisja Akredytacyjna – www.pka.edu.pl
Krajowa Rada Akredytacyjna Szkół Pielęgniarek i Położnych – www.mz.gov.pl/system-ochrony-zdrowia/kadra-medyczna-i-ksztalcenie/pielegniarki-i-polozne/kraszpip

Dokumenty wewnętrzne:

Uchwała nr 19/2017 Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu z dnia 25 kwietnia 2017 w sprawie wytycznych do opracowania efektów kształcenia, programów kształcenia i planów studiów oraz studiów podyplomowych

Publikacje dotyczące Krajowych Ram Kwalifikacji:

Chmielecka E. (red.), Autonomia Programowa uczelni. Ramy kwalifikacji dla szkolnictwa wyższego, MNiSW, Warszawa 2010 r.

Kraśniewski A., Jak przygotować programy kształcenia zgodnie z wymaganiami KRK dla Szkolnictwa Wyższego, MNiSW, Warszawa 2011 r.

Zeszyt dobrych praktyk dotyczących wewnętrznego zapewnienia jakości kształcenia w uczelniach, Warszawa 2013 r.

Wybrane prezentacje Ekspertów Bolońskich:

Poniższe prezentacje pochodzą ze strony: www.ekspercibolonscy.org.pl

Prezentacje dotyczące wewnętrznych systemów zapewnienia jakości kształcenia:

Wewnętrzne systemy zapewnienia jakości kształcenia w odniesieniu do nowych regulacji prawnych, M. Frankowicz

Wewnętrzne systemy zapewnienia jakości kształcenia w odniesieniu do nowych regulacji prawnych, D. Piotrowska

Wewnętrzne systemy zapewnienia jakości kształceniaw odniesieniu do nowych regulacji prawnych, M. Ziółek

Wewnętrzne systemy zapewnienia jakości kształcenia w odniesieniu do nowych regulacji prawnych. Zarządzanie jakością programu kształcenia, D. Piotrowska

 Prezentacje dotyczące programów i efektów kształcenia:

Weryfikacja, ocena i walidacja efektów uczenia się jako krytyczny element wdrażania Polskiej Ramy Kwalifikacji, T. Saryusz-Wolski,  D. Piotrowska

Rola systemu ECTS w świetle obowiązujących przepisów prawa o szkolnictwie wyższym, R. Rasiński

Projektowanie programów kształcenia zgodnie z KRK i aktualnymi uregulowaniami prawnymi, E. Chmielecka

Definiowanie efektów kształcenia dla programów kształcenia i przedmiotów/modułów, M. Próchnicka



PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com